Συνάντηση Ορθοδοξίας και Ελληνισμού

«Πραγματική τομή στην παγκόσμια ιστορία υπήρξε η συνάντηση του Χριστιανισμού, ως νέας δυνάμεως, που έμμελε να μεταστοιχειώσει πνευματικά και πολιτιστικά, αλλά και πολιτικά ακόμη, τον κόσμο, και του Ελληνισμού, ως τρόπου ζωής και σκέψεως. Η μεταφορά του Χριστιανισμού από το Ιουδαϊκό στο "ελληνικό" ή "εθνικό" περιβάλλον και η κατ'αυτόν τον τρόπο οικουμενικοποίηση του ευαγγελικού κηρύγματος συνετέλεσε στην εκ θεμελίων αναδόμηση και μεταμόρφωση ενός πολιτισμού, που υπήρξε η κορύφωση της πανανθρώπινης προόδου, που είχε συντελεσθεί από την πτώση μέχρι την Σάρκωση.

Η Χριστιανική Φιλοσοφία

Είδωλο και Εικόνα

Μελέτη και εργασία πάνω στη σκέψη και το έργο του αγίου και Πατέρα της Εκκλησίας, Δαμασκηνού, αναφορικά με τις εικόνες.
 (Απόσπασμα)

Αδελφέ μου Γαλλίωνα...

«Αδελφέ μου Γαλλίωνα, όλοι επιθυμούν να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή, όταν όμως πρόκειται να διαγνώσουν τι είναι εκείνο που κάνει τη ζωή ευτυχισμένη, εκεί τυφλώνονται· και, χωρίς να είναι βέβαια εύκολο να επιτύχει κανείς ευτυχισμένη ζωή, είναι πάντως γεγονός ότι, όσο πιο πολύ αγωνίζεται να την πλησιάσει, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από αυτή, αν κάπου έχει κάνει λάθος στο δρόμο του. Και, ακριβώς επειδή οδηγείται στην αντίθετη κατεύθυνση, η ίδια η ταχύτητα του πολλαπλασιάζει και την απόσταση που τον χωρίζει από τον στόχο του.

But the memory remains...

«Τώρα θα μπορούσαν να μιλήσουν για τη ζωή του. Απ'αυτή τη μεγάλη καταστρεπτική ορμή που τον είχε παρασύρει προς τα εμπρός, από τη φευγαλέα και δημιουργική ποίηση της ζωής, τίποτε δεν έμενε τώρα πια παρά μόνο η καθαρή αλήθεια που είναι το αντίθετο της ποίησης. Απ'όλους τους ανθρώπους που κουβαλούσε μέσα του, όπως ο καθένας στην αρχή αυτής της ζωής, απ'όλα τα διαφορετικά πλάσματα που ανακάτευαν τις ρίζες τους χωρίς να συγχέονται, ήξερε τώρα ποιος ήταν ο ίδιος: και τούτη την επιλογή, που για κάθε άνθρωπο δημιουργεί το πεπρωμένο του, την είχε κάνει συνειδητά και θαρραλέα. Σ'αυτή βρισκόταν όλη του η ευτυχία, της ζωής και του θανάτου. Το θάνατο που τον είχε αντικρίσει με τον πανικό ενός ζώου, καταλάβαινε τώρα ότι τον να τον φοβάσαι σημαίνει να φοβάσαι τη ζωή.

«Να έχει κανείς ταλέντο δεν είναι αρκετό: Πρέπει να έχει και την άδεια σας να το έχει-ε, φίλοι μου;» (Νίτσε)

Ελεύθεροι Κατακτημένοι

Πύργος της Μάνης

του Αλκίνοου Ιωαννίδη

          Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

          Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.

Πού είναι οι κατήγοροι μας;

       
       Πολλοί συνάνθρωποι μας έχουν συνηθίσει να ασχολούνται με τις υποθέσεις των άλλων σαν κάποιος να τους έχει τοποθετήσει ως παρατηρητές της ζωής μας.

Η απόκτηση της Γνώσης

«Η απόκτηση της γνώσης είναι ένας αγώνας, δεν είναι ένας παθητικός αναλογισμός. Η φιλοσοφία, που έχει αποβλέψει στην ολοκληρωμένη γνώση, δεν επεζήτησε μόνο να γνωρίσει τον κόσμο, αλλά και να τον αλλάξει. Αποτελεί ματαιοδοξία του Μάρξ να ιδιοποιηθεί τούτη την ιδέα, αφού αποτελεί μέρος όλης της αληθινής σοφίας. Η φιλοσοφία όχι μόνον επιθυμεί να αντιληφθεί το νόημα, αλλά επιθυμεί και τον θρίαμβο αυτού του νοήματος.

Ο Οντολογικός Δεσμός Εικόνας και Προτύπου

   Πως υπάρχει το πρότυπο στην εικόνα ή πώς και κατά πόσο μετέχει η εικόνα στην πραγματικότητα του προτύπου; Η ερμηνεία ότι υπάρχει ουσιολογική θέση μεταξύ τους και ένα είδος "μαγικής ταυτότητας" δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί με αξιώσεις! Ο Δαμασκηνός επιμένει ότι πρότυπο και εικόνα ανήκουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες. Η πρόταση "άλλο γαρ εστίν η εικών και άλλο το εικονιζόμενον" δηλώνει ακριβώς την ετερότητα ως προς την ουσία. Εξάλλου, όπως είδαμε, στην εικόνα δεν "γράφεται" η ουσία του προτύπου. Αυτό που χάνεται στην απεικόνιση λ.χ. ενός ζώου και ειδικά του ανθρώπου είναι αυτό ακριβώς που ορίζει την ουσία ως ζώου, η ζωή του προτύπου.

Η αναγωγή στο Υπερβατικό

   

   Αν ο χωροχρονικός περιορισμός του ανθρώπου ("τόπω" και χρόνω "περιγραφομενος") απαγορεύει την άμεση γνωστική πρόσβαση στη δεύτερη κατηγορία, η διπλή φύση του ("σώματι καλυπτομένης της ψυχής") δεν επιτρέπει τη "γυμνή" γνώση του αοράτου. Εφόσον, λοιπόν, δεν μένουμε στη σιωπή, επινοήθηκε η εικόνα. Ειδικότερα για την αναγωγή στο υπερβατικό, ο κτιστός άνθρωπος είναι αναγκασμένος να χρησιμοποιήσει κτιστά μέσα, τα οποία δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά νοητά, γιατί ο ίδιος είναι και αισθητός.

«εκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν»(Απόστολος Παύλος)

   Πριν απο λίγες ώρες διάβασα κάτι πολύ ωραίο, που μυστικά μίλησε στα ενδότερα της ψυχής μου, με αποτέλεσμα να θέλω να το μοιραστώ μαζί σας, διότι πιστεύω οτι ο λόγος, ή πιο συγκεκριμένα το απόσπασμα που επιλεκτικά διαλέγω, είναι ένα διαμάντι γνώσεως, όπου βοηθάει τον ανθρώπινο νού να δραπετεύσει σε μονοπάτια αθέατα, σε μονοπάτια που αν διασταυρωθούν, η ανθρώπινη ψυχή μας μόνο κερδισμένη θα βγεί. Φυσικά, γνωρίζω εξ'αρχής, ότι το κοινό στο οποίο απευθύνομαι είναι συγκεκριμένο και βαθιά συνειδητοποιήμενο. Αυτό όμως δεν αποτελεί εμπόδιο για το μοίρασμα της γνώσεως, που ηθελημένα ποθώ να μοιραστώ. Το αφιερώνω ειδικά, στους ερωτευμένους για θεία γνώση, στους τρυφερούς αναζητητές καθώς και στους βαθυστόχαστους ευγενείς. Αποκλείονται αυστηρά, οι απόλυτοι, η ενθουσιώδης επιπολαιότητα και αυτοί που φρονούν ότι έχουν προσεγγίσει τα άδυτα της αβύσσου.

Το «περιγραπτόν» ως προϋπόθεση του προτύπου

   «Προκειμένου να γίνει μια εικόνα, πρέπει να (προ)υπάρχει (ένα) πρότυπο · αυτή είναι η πρώτη στιγμή της εικόνας. Τι μπορεί να είναι πρότυπο και τι είναι αυτό που απεικονίζεται; Για να μην μείνουμε στο εμπειρικό επίπεδο και πελαγοδρομήσουμε στην περιπτωσιολογία, απαριθμώντας πιθανά και πραγματικά πρότυπα της εικόνας από τον χώρο της τέχνης, και στην καλύτερη εκδοχή καταρτίσουμε έναν κατάλογο θεμάτων, οφείλουμε να θέσουμε ένα θεμελιωδέστερο ερώτημα: Τι μπορεί να είναι πρότυπο και τι είναι αυτό που εικονίζεται;

Η Δημοκρατία του Κόσμου Τούτου...

     Παρατηρώντας και στοχαζόμενος τις «πονηρές» ημέρες που διαδραματίζονται στη καθημερινότητα μας, δονούμαι εσωτερικά και λαμβάνω διάφορα ερεθίσματα που επιθυμία μου είναι να αναδυθούν μαζί με τη δική σας συμβολή, ιδέες και προτάσεις, ώσαν να είμαι ένας ιχθυολόγος που σκοπό έχει την εκμετάλλευση μέσω της παραγωγής.