Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Περί αμαρτίας λόγος...

       Διαλέγω μέσα απο το Βασιλειανό Αποθησαύρισμα, λόγους εκλεκτούς του αγίου Βασιλείου, που έχουν να κάνουν με την αμαρτία του ανθρώπου στη καθημερινότητα του και κατ'επέκταση, στη σχέση του με τον Δημιουργό. Ας διδαχθούμε, απο τον μέγα αυτόν Διδάσκαλο και άγιο της Εκκλησίας μας. 


       
       «Το πλοίο φαίνεται μέχρι ποιού σημείου μπορεί να σηκώσει το βάρος των εμπορευμάτων. Το παραπάνω απ'το κανονικό το καταβυθίζει. Να φοβηθείς μήπως κι εσυ πάθεις παρόμοια και, αφού κάνεις μεγαλύτερα απο τη συγχώρεση τα αμαρτήματα, υποστείς το ναυάγιο μπροστά στα λιμάνια της ελπίδας» (Απ'την ομιλία του «Προτρεπτική εις το Άγιον Βάπτισμα»).

       «Ούτε όταν η φωτιά αγγίξει εύφλεκτη ύλη είναι δυνατόν να μην εξαπλωθεί σ'ολόκληρη την ύλη, ιδίως όταν επιτύχει ευνοϊκό άνεμο που διαδίδει τη φωτιά, ούτε όταν ο ένας αγγίζει την αμαρτία είναι δυνατόν να μή μεταδοθεί σε όλους όσοι πλησιάζουν, και μάλιστα όταν τη φλογίζουν τα πνεύματα της πονηρίας» (Απ'την ομιλία του «Εις τον Α'Ψαλμόν»).

       «Αυτό που συμβαίνει με τις χρόνιες ασθένειες, ότι δηλαδή αναμένουμε τη θεραπεία για πολύ χρόνο και με μεθόδους αλγεινές και ποικίλες, μας διδάσκει ότι και τα αμαρτήματα της ψυχής οφείλουμε να επανορθώσουμε με κοπιώδη προσευχή και πολυχρόνια μετάνοια και αυστηρή πειθαρχία, την οποία ο λόγος θα μας υποδείξει ως επαρκή για την θεραπεία» («Όροι κατά πλάτος Β'», ερώτ. 55η).

       «Αυτοί που έζησαν στην αμαρτία πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικοί. Πρώτον μεν, γιατί η ψυχή που συνήθισε την αμαρτία είναι συνήθως περισσότερο επιρρεπής προς αυτήν, έπειτα δε, γιατί οι άρρωστοι στην ψυχή χρειάζονται πολύ μεγαλύτερη παρακολούθηση και φροντίδα, όπως ακριβώς συμβαίνει μ'αυτούς που ασθενούν στο σώμα, όπου η φροντίδα τους απαιτεί ακριβότερη παρακολούθηση, ώστε ν'απέχουν πολλές φορές και απο εκείνα που ωφελούν τους υγιείς» (Απ'το «ΌΡΟΙ ΚΑΤ'ΕΠΙΤΟΜΗΝ», ερώτη. 20η). 

       «Όπως η σκιά στο σώμα, έτσι και οι αμαρτίες συνοδεύουν την ψυχή και εξεικονίζουν ολοκάθαρα τις πράξεις» (Απ'την ομιλία του «Προς τους Πλουτούντας»). 



9 σχόλια:

  1. Καλημέρα! Οι επιλογές των κειμένων που παραθέτεις είναι πάντα εύστοχες και εξαιρετικές! Και για να αστειευτώ λιγάκι σου λέω ότι δεν είναι και τόσο δύσκολη δουλειά! Και πάλι την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστώ Χρήστο μου για τα καλά σου λόγια. Ωστόσο, έπιασα το υπονοούμενο και φιλικά σε ενημερώνω ότι δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ πολύ με το blog (άσε που με έχει κουράσει κιόλας).

    Anyway...

    Ευχές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να ασχολείσαι με το blog όποτε μπορείς. Τα κείμενα που βάζεις διαβάζονται και ξαναδιαβάζονται άπειρες φορές. Έλειψες το καλοκαίρι αρκετό καιρό. Αυτό όμως δεν δημιούργησε πρόβλημα. Πάντα θα επισκέπτομαι το blog σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ειλικρινά χαίρομαι που σου αρέσει το blog. Προσπαθώ να αναρτώ κείμενα και άρθρα που να ερεθίζουν σε σκέψη τον αναγνώστη και να τον κάνουν να προβληματίζεται με αποτέλεσμα την (δική του) συστηματική έρευνα.

    Ωστόσο επειδή στο παρελθόν ήμουν αρκετά δραστήριος σε διαλόγους και συζητήσεις, μπορώ να σου πω ότι όλο αυτό με έχει κουράσει. Το blog αρχικά ήταν ο χώρος της δικής μου απομόνωσης-αν προτιμάς-, και τώρα φαίνεται ότι η αρετή της σιωπής με ταξιδεύει ακόμα περισσότερο, απειλώντας την ύπαρξη και αυτού ακόμα του χώρου!

    Θα δούμε όμως. Άλλωστε δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο. Χαίρομαι για τη παρουσία σου.

    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωραίο άρθρο.

    Θα ήθελα μια εξήγηση αν δυνατόν.

    Στο τρίτο γνωμικό που παραθέτεις αναφέρει στο τέλος ''την οποία ο λόγος θα μας υποδείξει ως επαρκή για την θεραπεία»

    Τι υπονοεί ως λόγο εν την προκείμενη ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ commander,

    Θα πρέπει πρώτα να επισημάνουμε ότι οι «Όροι κατά πλάτος Β'», είναι συγγραφή του αγίου Βασιλείου που απευθύνονται σε μοναστικούς κύκλους. Κατά τον Βασίλειο, οι μοναχοί θα πρέπει να αφιερώνονται "ισσόροπα στην προσευχή, την εργασία και την μελέτη" (Πατρολογία Β', σελ.362). Ο ίδιος επιμένει ιδιαίτερα στη μελέτη της Αγίας Γραφής. Υπο αυτό το πρίσμα, η λέξη "λόγος", αισθάνομαι ότι υπαινίσεται τις Ιερές Γραφές.

    Ωστόσο, θα πρέπει να δούμε ότι ο "λόγος" συνδέεται αναπόσπαστα με την προσευχή, την μετάνοια και την πειθαρχία. Νομίζω ότι για να έλθουμε στην ορθή κατανόηση του παρόντος λόγου, θα πρέπει να δούμε τα παραπάνω ως μια ενιαία πραγματικότητα που διαδραματίζεται στο χώρο της Εκκλησιάς και συγκεκριμένα στις μοναστικές κοινότητες.

    Να δούμε το σύνολο δηλαδή και το πλαίσιο, γύρω απο το οποίο κινείται ο μέγας αυτός Ιεράρχης.

    Φυσικά, ως προς την ερμηνευτική προσέγγιση του χωρίου, σε ενημερώνω ότι η προσέγγιση μου γίνεται με σεβασμό στο πρόσωπο του αγίου και είναι πάντα Υποκειμενική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η αμαρτία ως ασθένεια και όχι ως ποινή. Μόνο η Ορθοδοξία το βλέπει έτσι το θέμα! Ευχαριστούμε τον Θεό για τους αγίους Του. Πολύ ωραία τα κείμενα. Όντως είναι θησαυρός ανεκτίμητος μαζί με την Αγία Γραφή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Την καλησπέρα μου, στον καλό μου αδελφό και φίλο Στυλιανό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Α.Ι.ΟΣΙΠΟΦ: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΙΣΤΗ: "...Ο Χριστιανισμός μας διαβεβαιώνει για κάτι που οι άλλες θρησκείες και μη-θρησκευτικές κοσμοθεωρίες δεν κατανοούν με τίποτε, και που με πολύ αγανάκτηση απορρίπτουν. Αυτό το «κάτι» βρίσκεται μέσα στην δική μας αντίληψη περί της πρώτης αμαρτίας. Όλες οι θρησκείες και –κατά την γνώμη μου- όλες οι φιλοσοφίες περί ζωής, όλες οι ιδεολογίες, μιλούν για την αμαρτία, αν και με όρους που διαφέρουν. Όμως, εκτός από τον Χριστιανισμό, καμία από αυτές δεν πιστεύει πως η ανθρώπινη φύση στην τωρινή της κατάσταση είναι άρρωστη. Ο Χριστιανισμός διατείνεται πως η κατάσταση μέσα στην οποία οι άνθρωποι γεννώνται, υπάρχουν, αναπτύσσονται, εκπαιδεύονται, παίρνουν κουράγιο, ωριμάζουν, η κατάσταση μέσα στην οποία βρίσκουμε ευχαρίστηση, ψυχαγωγία, εκμάθηση, κάνουμε ανακαλύψεις κλπ., είναι κατάσταση μιας σοβαρής ασθένειας, η οποία μας προκαλεί βαθύτατη ζημιά..." Αναλυτοκότερα: http://ahdoni.blogspot.gr/2012/06/blog-post_8563.html?m=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή

they will never take our freedom

Loading...